staatsloterij

Leuk weekend gehad. Onder het genot van sushi,wijn en lekkere hapjes vol knoflook vlogen de meningen over tafel.

Meningen over dagcreme (is dure beter dan goedkope?), over The Voice of Holland (wordt daar nou wel of niet vals gespeeld?) en over moedermelk versus koemelk.

Die kon ik allemaal zo aan me voorbij laten gaan, die raakten me niet.

Maar toen het ineens ging over "economisch onafhankelijk zijn" werd ik wakker. De stelling was namelijk dat wij allemaal zoals we daar zaten niet economisch onafhankelijk waren. Uitgesproken door een dame die geen baan heeft en de afgelopen drie jaar ook niet had. In een gezelschap waar een andere dame ook al een paar jaar geen baan heeft, en twee andere een kleine baan (een uur of 20, wat je klein noemt). Als ik eerlijk ben was ik een beetje beledigd.

Ik, met mijn vier dagen werken en een salaris dat dit jaar voor het eerst kleiner is dan dat van mijn man, zou mezelf toch wel economisch onafhankelijk mogen noemen?
Willen noemen in ieder geval!

Maar als ik eerlijk kijk naar het huis dat wij hebben, de levensstandaard die we ons veroorloven, dan ben ik niet economisch onafhankelijk. Dat kan alleen met twee salarissen. (en zelfs dat soms niet eens, gegeven het feit dat we weinig sparen).

Hmmm de staatsloterij dan maar als onafhankelijke mediator?