navelstreng

Afgelopen vrijdag zei de juf van Jongste tussen neus en lippen dat ze de zwaardere straf toch in wil stellen "want ze was er klaar mee".

De hele vrijdag heb ik met een knoop in mijn maag rondgelopen. Wat heeft hij gedaan dat ze tussen donderdag en vrijdag van gedachte was veranderd?

Ik had een half uurtje over tussen allerlei boodschappen door en besloot koffie te gaan drinken. Oh, wat was ik een stoere Amsterdamse moeder die op het precies goede adresje de precies goede koffie weet te vinden. Kijk mij eens 'composed' en 'in het nu' leven zeg...

Maar mijn hoofd was er totaal niet bij en mijn ogen vlogen snel over de artikelen

In de avond een mail gestuurd aan de juf. dat het me erg spijt dat mijn zoon zich zo gedraagt dat zij er zo'n last van heeft. Dat ik het echt heel erg vind.

En pas drie mails later, mijn antwoord op haar antwoord, kan ik voor mezelf benoemen waarom ik het zo erg vind.

Omdat ik denk dat ik het zelf niet goed doe. Dat ik nog strikter moet zijn, of nog positiever, of nog meer planning en structuur  moet aanbieden. Ik kan het maar niet los zien als een proces dat hij met zijn juf door moet gaan, of een proces tussen hem en zijn broer. Ik verbeeld me dat als ik iets verbeter mijn kind zich anders gaat gedragen. Het ligt allemaal aan mij...

Die navelstreng zit strak om MIJN hals.