liefdevolle verwaarlozing

In de meivakantie luisterden wij naar Podcasts van Martin Simec. In een van zijn uitzendingen ontving hij Heleen Mees. Zij vertelde dat zij de NL moeders wat te weinig ambitieus vond. We zijn te veel met onze kinderen bezig en het zou goed voor de moeders en voor die kinderen zijn als de moeders zouden overgaan tot "liefdevolle verwaarlozing".

In de STOP training van Jongste spreek ik ook moeders die het moeilijk vinden dat hun kind geen hobbies heeft en alleen televisie wil kijken. M.n. een Egyptische moeder worstelt met het probleem om "nee" te zeggen tegen haar zoon en hem zich te laten vervelen.

Ik stond gisteren uit het raam te kijken en bedacht me dat in het huidige stedelijke en minder veilige klimaat je de kinderen niet zonder toezicht buiten kunt laten spelen. De straat voor mijn deur dicteert hierin de grenzen.
De liefdevolle verwaarlozing zou zich bij ons dus vooral binnen moeten afspelen. Dat doen we, voor zover mogelijk als je met zijn allen in een kleine ruimte leeft.

Laat Heleen Mees eerst maar eens zelf kinderen krijgen.
Ik kan meer met de volgende moeder:

Feministe met kinderen