Boek gelezen "fuck ik ben een feminist". Hierin beschrijft Roos Wouters hoe zij hemel en aarde beweegt om zowel een ambitieuze werkneemster te zijn als een leuke moeder. Dit mislukt en in eerste instantie zoekt ze vooral de schuld bij zichzelf.
De opmerking die mij het meeste hielp was het volgende:
Als veel mensen last hebben van hetzelfde probleem is het geen individueel probleem meer, maar een maatschappelijke trend. De oplossingen liggen daardoor niet bij het individu maar bij de maatschappij. (overheid, wergever).
Ik zie op de school van mijn jongens ook vaak hetzelfde probleem: ieder kind heeft wel iets. (en he, ik ben niet de minste met twee kinderen waarmee iets niet normaal is.) De een heeft ADHD, de ander dyslexie. Ik zie glutenallergie en hoogbegaafdheid. Ik zie niet: gewone hardwerkende jongetjes die normaal doen en elkaar niet afrossen.... Welke trend is dit?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.