Hoewel de jongens nog steeds veel tijd van ons vragen, merk ik toch al dat het minder tijd is dan vroeger. Zo zaten we op donderdagochtend op het strand te ontbijten. En voor we het door hadden zaten we zomaar 5 (!!!) minuten te lezen, of te kletsen, zonder op te kijken.
Er werd geen kind met een schep op zijn kop geslagen. Er liep geen kind weg dat ik ver achter de horizon weer kon gaan zoeken. Er werd geen prachtig zandkasteel gesloopt, gewoon, omdat het leuk is om iets kapot te maken.
Ongekend.
Vooruitgang.
En voor alle ouders die de wegloop-scene herkennen kan ik het volgende aanbevelen: een zwembroek met naam en nummer erop. Te koop via Koter Kado
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.