a mom's work never ends

Ik geef het op. Ik probeer echt om blijmoedig en sterk door het leven te gaan
maar deze situatie met de jongste groeit me boven het hoofd. Ik wilde een positief blog, waar je blij van wordt, maar het wordt nu een blog vol zorgen.

Er is al hulp. Jongste zit in een training van 10 maandagen waarvan er nu 2 verstreken zijn. De eerste maandag was ik heel positief, er veranderde meteen wat.
De tweede maandag.... ik weet het niet....
ik zie wel meer goed gedrag, ik zie alleen ook nog zoveel, zo veeeeeeeel niet-goed gedrag.

De oudste lijdt er ook onder. Ook hij gaat daardoor weer gedrag vertonen waar de honden geen brood van lusten. En daardoor zijn bij ons de dagen een achtbaan van drama, ruzie, flexibel omdraaien naar complimenten en waardering en dan toch weer terug bij verontwaardiging en ruzie.

Humor
Humor is het enige medicijn.
leuk filmpje:


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.