Jongste: Wij blijven altijd bij elkaar, he mam?
Moeder: Ja lieve schat, jij blijft altijd mijn kind, mijn zoon. (hoor hoe ik door net niet hetzelfde te zeggen toch niet lieg)
Oudste: En ik ook he mam?
M: Ja liefje, jij ook. Jullie blijven allebei mijn kind
O: En Benjamin ook. (overleden baby).
M: Ja die ook.
O: Jammer he mam, dat hij er niet is.
M: Ja lieverd, maar ik denk echt dat hij liever niet wilde leven hier op aarde. Jij wel, jij wilde het wel uitproberen hoe het hier was. Maar hij echt liever niet.
O: Wat wilde ik dan uitproberen?
M: Nou hoe dat zit, met leven, hoe dat moet.
O: Jammer dat je dan niet van de vorige keer onthoudt hoe die sommen moeten.
M: Wel fijn dat je mij hebt uitgekozen om bij te wonen. Ik geniet er wel van dat je bij mij woont hoor, in dit leven.
O: Ik heb jou echt niet uitgekozen, dat is gewoon toeval.
M: Nou in dat geval heb jij dikke mats dat je bij pappa en mij terecht gekomen bent.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.